Zmiana ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych od dnia 1 stycznia 2013 r. w zakresie kosztów uzyskania przychodu – terminowa zapłata za świadczenie
Zgodnie z dodanym art. 15 b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych  po 1 stycznia 2013 r. prawo do rozliczania kosztu będzie pośrednio związane z terminowym dokonaniem zapłaty za zakup towaru lub wykonanie usługi.

> Księgowość – bierzemy PEŁNĄ odpowiedzialność przed US – ZOBACZ

Zmiany mają zastosowanie do kwot wynikających z dokumentów, które zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu przed 1 stycznia 2013 r. i których termin płatności upływa po 31 grudnia 2012 r.

Od 1 stycznia 2013 r. nieopłacenie księgowanych w kosztach wydatków spowoduje – że podatnik będzie zobowiązany wyłączyć  wydatek z kosztów uzyskania przychodów, a tym samym skorygować zapisy w ewidencjach. Zatem:

> Darmowa księgowość online – SPRAWDŹ

  • Pierwotnie będzie można księgować wydatek w kosztach nawet bez uregulowania zapłaty,
  • Wtórnie niezbędne będzie wyksięgowanie go w przypadku niezapłacenia za zakupiony towar lub wykonaną usługę, które zostały ujęte w podatkowych kosztach uzyskania przychodu.

Wyksięgowanie wydatku z kosztów nie jest konieczne, jeśli zapłata nastąpi nie później niż w terminie 30 dni od terminu płatności, jeśli jest on nie dłuższy niż 60 dni

lub

przy terminie płatności przekraczającym 60 dni – jeżeli zapłata nastąpi w terminie 90 dni od terminu zaliczenia kwoty wynikającej z faktury, rachunku lub innego dokumentu do kosztów uzyskania przychodów.

    • jeśli termin płatności wynosił powyżej 60 dni, wówczas można bez negatywnych konsekwencji podatkowych nie regulować zapłaty przez 90 dni od daty zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów,
    • jeśli termin płatności był nie dłuższy niż 60 dni, wówczas można bez negatywnych konsekwencji podatkowych nie regulować zapłaty przez 30 dni od daty upływu terminu płatności;
Brak terminu płatności na dokumentachJeżeli strony nie wskażą w umowie oraz na fakturze terminu płatności wówczas płatności należy dokonać niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do jej dokonania, nie później niż w terminie wskazanym w wezwaniu. Termin płatności, tym samym, zaczyna biec od daty doręczenia podatnikowi wezwania zapłaty (art. 455 Kodeksu cywilnego – treść poniżej).

 Korekta kosztów

Korekta przebiega w następujący sposób:

  • Koszty uzyskania przychodu za dany okres zostają obniżone o wartość kosztu, który nie został zapłacony w odpowiednim terminie,
  • Jeżeli podatnik nie poniósł kosztów w danym okresie lub jeżeli  są one mniejsze niż kwota, o którą powinno się je zmniejszyć – należy podwyższyć wartość przychodu danego okresu.

Korekty kosztów dokonuje się na bieżąco, a więc w miesiącu w którym upływa:

  • 90 dzień od daty zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodu – w przypadku terminu płatności dłuższego niż 60 dni,
  • 30 dzień od daty upływu terminu płatności – w przypadku – jeśli termin płatności nie był dłuższy niż 60 dni

Uregulowanie należności po ich wyksięgowaniu spowoduje prawo do zwiększenia kosztów w miesiącu ich uregulowania.

W przypadku wydatków rozliczanych standardowo później niż termin 30 i 90 dni (np. koszty bezpośrednio związane z przychodem, gdy przychód wystąpi później niż te daty) – rozlicza się je zgodnie z dotychczasowymi zasadami, jednak nie wcześniej niż w miesiącu uregulowania płatności.

Przy płatnościach częściowych – zwiększenie kosztów następuje wyłącznie w takiej części, jaką uregulowano (proporcjonalnie), a nie całej kwoty z faktury.

 Środki trwałe i odpisy amortyzacyjne

W przypadku nabycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych korekty dokonuje się o wartość dokonanych odpisów amortyzacyjnych zaliczonych do kosztów uzyskania przychodu.

Jeżeli termin 30 dni lub odpowiednio 90 dnia upływa nie później niż w miesiącu następującym po miesiącu wprowadzenia środków trwałych do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych do kosztów zalicza się odpisy w części, w jakiej ich cena nabycia lub koszt wytworzenia zostały uregulowane w powyższych terminach.

Jeżeli nastąpiło ono później, to podatnik zwiększa koszty o całą wartość odpisów amortyzacyjnych, które nie zostały rozliczone w terminie ze względu na brak uregulowania płatności. W dalszym okresie korzystania ze środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej odpisy rozliczać należy już standardowo, w czasie, zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami.

WPROWADZONE ZMIANY MOGĄ POWODOWAĆ:

1.       konieczność prowadzenia bieżącej ewidencji zobowiązań pozwalającej na ustalenie, które zobowiązania się już przeterminowały w rozumieniu powołanych powyżej przepisów;

2.       konieczność prowadzenia ewidencji, które przeterminowane zobowiązania ujęto jako pomniejszenie kosztów (lub zwiększenie przychodów) i w jakich kwotach, w celu odpowiedniej zmiany poziomu kosztów/przychodów podatkowych w chwili zapłaty tych zobowiązań;

3.       w przypadku prowadzenia sprzedaży towarów i produktów, konieczność ciągłych zmian w kalkulacji kosztu własnego sprzedaży;

4.       w przypadku inwestycji w środki trwałe, prowadzenie bieżącej ewidencji zapłaconych zobowiązań w celu określenia, w jakiej części odpisy amortyzacyjne mogą stanowić koszt podatkowy.

 

POWOŁANE PRZEPISY:

Art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych [Zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów]

1. W przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) – kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów.

2. Jeżeli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z dokumentów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie została ona uregulowana w tym terminie.

3. Zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, dokonuje się w miesiącu, w którym upływa termin określony w tych przepisach.

4. Jeżeli po dokonaniu zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, zobowiązanie zostanie uregulowane, podatnik w miesiącu, w którym uregulował zobowiązanie, zwiększa koszty uzyskania przychodów o kwotę dokonanego zmniejszenia.

5. Jeżeli w miesiącu, w którym podatnik ma obowiązek dokonać zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, podatnik nie ponosi kosztów uzyskania przychodów lub poniesione koszty są niższe od kwoty zmniejszenia, wówczas ma obowiązek zwiększyć przychody o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów.

6. Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio, w przypadku nabycia lub wytworzenia środków trwałych albo nabycia wartości niematerialnych i prawnych, do tej części odpisów amortyzacyjnych, które podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów.

7. W przypadku nabycia lub wytworzenia środków trwałych albo nabycia wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli termin, o którym mowa w ust. 1 lub 2, upływa nie później niż w miesiącu następującym po miesiącu wprowadzenia ich do ewidencji, do kosztów uzyskania przychodów zalicza się odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych w części, w jakiej ich cena nabycia lub koszt wytworzenia wynikający z dokumentów, o których mowa w ust. 1, zostały uregulowane w terminie określonym w ust. 1 lub 2. Jeżeli zobowiązanie zostało uregulowane w terminie późniejszym, podatnik w miesiącu uregulowania tego zobowiązania zwiększa koszty uzyskania przychodów o kwotę odpisów amortyzacyjnych, które nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie zdania pierwszego.

8. Jeżeli zgodnie z art. 15 zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z dokumentów, o których mowa w ust. 1, nastąpi po upływie terminu określonego w ust. 1 lub 2, to zaliczenie tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów następuje z uwzględnieniem art. 15, z tym że nie wcześniej niż w miesiącu jej uregulowania.

9. Przepisy ust. 1-8 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy zobowiązanie zostało zapłacone w części.

10. Przepisy ust. 1-9 stosuje się odpowiednio, jeżeli termin, o którym mowa w ust. 1 lub 2, upływa po zmianie formy opodatkowania na zryczałtowany podatek, o którym mowa w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym, z tym że zmniejszenie albo zwiększenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów następuje za rok podatkowy poprzedzający rok podatkowy, w którym nastąpiła zmiana formy opodatkowania.

 

Art. 455 KODEKSU CYWILNEGO [Termin]

Jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania.